ضابطه نیسمیت “Naismith” فرمولی میباشد که می اقتدار سرشعله کوهنوردی با به کارگیری از آن هنگام کوهنوردی یا این که ترفیع در مسیرهای پرشیب دوران مجال موردنیاز برای پیمایش را تقریب زد. این قاعده سرانگشتی در سال ۱۸۹۲ بوسیله یک کوهنورد اسکاتلندی به اسم ویلیام نیسمیت ابتکار عمل شد، که بعدا اصلاحات کوچکی در آن شکل گرفت. به دنبال به تشریح این طرز تقریب زدن زمان مجال کوهنوردی اشاره خواهیم کرد.
محور این قاعده نیسمیت به صورت پایین است
یک ساعت به ازای هر ۵ کیلومتر پیاده روی.
به علاوه یک ساعت به ازای هر ۶۰۰ متر ترفیع (یعنی هر صد متر طول گیری مساوی ۱۰ دقیقه بایستی اضافه خواهد شد.)
به صورت نمونه مطابق این قاعده پیمایش مسیر ۷.۵ کیلومتری با شیب ۲۰۰ متر، یا این که ساعت و ۵۰ دقیقه طول خواهد کشید.
نکات
آغاز می بایست اعتنا داشت کهاین مجالبندیها روی شیت ایدهآل میباشند و مجال حقیقی و واقعی شما در زمین احتمالاً در معرض تأخیرهای دنیای حقیقی وواقعی قرار می گیرد، پس بقیه دست اندرکاران هم می بایست در لحاظ گرفته شوند.پیش فرض ضابطه Naismith که شخص شایستگی جسمانی قابل قبولی داراست، در زمین های راحت روش می رود و در معرض آب و هوای نامساعد قرار نمی گیرد. این ضابطه توجهی به تأثیر کندکننده بارهای هنگفت ، خستگی، توقف های استراحت، تأخیرهای ناشی از ناوبری نقص – در مشاهده کرد ضعیف، آب و هوای نا مطلوب مانند باد شدید مخالف یا این که زمین پایین پا ندارد.
از سوی دیگر محافظت قدم در حین ساعت های پشت سر هم ممکن میباشد برای بخش اعظمی از کوهنوردان و کوهپیماها سهل وآسان نباشد، مگر اینکه شخص استقامت کوهنوردی نیکی داشته باشد.
پس در کار ضابطه نیسمیت را می شود به تیتر یک نقطه استارت بهتر برای انتخاب زمانبندی در حیث گرفت.
طرز صحیح نگاه داشتن انگشتان هنگام تقویت آنها